پيش آمد و زنان را پياده كرد و شمشير بدست به استقبال تعقيب كنندگان آمد . آنها به او گفتند : اى خائن گمان كرده‌اى كه با همراه آوردن زنان ، در امان خواهى بود حال بازگرد ما به تو كارى نخواهيم داشت گفت : اگر اين كار نكنم چه مىشود ؟ گفتند : مجبورت مىكنيم كه بازگردى . و به همراهانش نزديك شدند على ( ع ) خود را در ميان آنها و ايشان حايل كرد « جناح » با شمشير خود به سويش يورش آورد على خود را از ضربهء او نجات داد و متقابلا چنان ضربه‌اى بر گردن جناح وارد آورد كه او را به دونيم كرد بطورى كه شمشير بر شانهء اسبش فرود آمد سپس همچنانكه اين بيت را بر زبان مىآورد ، بر ديگران يورش برد : - از برابر مجاهد مصمم به يك سو شويد تصميم گرفته‌ام كه جز خداى يگانه نپرستم . گروه تعقيب كنندگان از جلويش پراكنده شدند و به او گفتند خود را از ما پنهان دارد ( كه ما ناديده‌ات بگيريم ) آنگاه به ايشان فرمود : من به سوى برادر و پسر عمويم پيامبر خدا ، رهسپارم حال هر كس سر آن دارد كه خونش بريزم و بدنش را قطعه‌قطعه كنم نزديك شود . سپس به سراغ ايمن و ابو واقد آمد و به ايشان گفت : اشتران را باز كنيد و آماده رفتن گرديد ؛ كاروان به حركت در آمد تا اينكه به ضجنان رسيد در اين محل يك شبانه روز باقى ماند تا گروهى از مستضعفان به ايشان پيوستند ، در آن شب و تا سپيدهء صبح او و فاطمه‌ها ، به نماز و ستايش پروردگار و نيايش به درگاه او پرداختند و با دميدن سپيده به راه افتادند تا اينكه بالاخره به مدينه رسيدند . در برخى تأليفات سيره پيامبر و تفسيرها آمده است كه خداوند متعال آياتى را بر پيامبرش نازل فرمود كه بيانگر وصف حال آنها و ثواب و پاداش بزرگى است كه خداوند برايشان در نظر گرفته است : « الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ رَبَّنا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ » .